logowanuit

 

 

NEWS

 

WORK :

--------> rockets & vehicles

--------> rockerteers & related

--------> hunting trophies

--------> miscellaneous

--------> stories to be told

--------> them early works

--------> drawings

 

ABOUT W

 

Artworks for sale

 

.

 

.

 

CONTACT

NEWS NOW, NEW NOW, NOW:

 

Emaille.
oktober 2017.
Op uitnodiging van Langcat Emaille (link) gewerkt in een emaillefabriek. Zelf eerst 3D beelden van 1mm staalplaat gemaakt en deze meegenomen naar de fabriek om met de speciaal aangemaakte kleuren te emailleren. Na het aanbrengen van een kleur moet het werk weer de oven in om het glas aan het oppervalk te smelten (820 Celcius).

ben nu met de afwerking bezig dus de foto's van het werk volgen.

sneak preview:

vriend01

 

 

"Grensgebieden".
de Passages en CBK Emmen.

Centrum Beeldende Kunst Emmen
Ermerweg 88b, 7812 BG Emmen

23 september - 26 november 2017. (link)

met: Anne van As, Heike Kati Barath, Kees Bierman, Rob Bouwman, Eelco Brand, Cristóbal Cea, Aaron van Erp, Frank Halmans, Lidy Jacobs, Nour-Eddine Jarram, Dirk Kome, Pieter Kusters, Fons van Laar, Keetje Mans, Pieter W Postma, Lydia Schouten, Erik Sep, Gé-Karel van der Sterren, Eveline Visser, Witte Wartena, Mirjam de Zeeuw.

kern team de-Passages: Frans Boomsma, Margreet Bouman, Ronald Ruseler, C.A. Wertheim.

 

 

 

 

 

Mondriaan fonds.mondriaan

Toekenning Werkbudget Bewezen Talent (2015-2018).

Onlangs hebben tien beeldend kunstenaars een Werkbijdrage Bewezen Talent (WBT) toegekend gekregen. De Werkbijdrage is bedoeld voor kunstenaars die minstens zes jaar een beroepspraktijk hebben. De bijdrage is een tegemoetkoming in de investering van materiaal, tijd en diensten van derden en kan gebruikt worden voorde ontwikkeling van nieuw werk. Ook kan de bijdrage besteed worden om een opdracht uit te voeren of deel te nemen aan tentoonstellingen en manifestaties in binnen- en buitenland.

De tien beeldend kunstenaars die een WBT toegekend hebben gekregen zijn: Pieter W Postma, Helmut Dick, Cees Krijnen, Piet Tuytel, Jeroen Offerman, Janis Rafa, Jan Van Den Dobbelsteen, Maurice Bogaert, Libia Castro & Ólafur Ólafsson.

lees meer.

 

 

 

OLD NEWS, OLD NEW; NEW OLD, NEW OLD'S:

 

 

Big Art 2017, Amsterdam.
oktober 2017. (link)
installatie: "The old dame strode in with grace and force of a thunderstorm showing it's teeth."
afmeting: 8 x 3 x 3 meter.

TheOldDame

zaaltext:
De werken van Pieter W. Postma.
Stories to be told: beeldend kunstenaar Pieter W. Postma is allereerst een begenadigd verteller. Zijn verhalen strekken zich uit naar andere werelden dan die van ons. Paralelle universa, die bevolkt worden door surrealistische verschijningen. Als nieuwe ontdekkingsreizigers verkennen zij elkaars én ons universum, gebruik makend van vaak felgekleurde voer- en vaartuigen of abstractere objecten.

Postma toont ze ons, als losse artefacten in een hedendaagse wunderkammer: een verloren handschoen, een masker of een (verongelukt) transportmiddel. Een andere keer reconstrueert hij volledige ensceneringen, als in een diorama: een in een mintgroen uniform gehulde figuur bijvoorbeeld, die uit de uitgang van zijn vaartuig hangt om de bodem waarop hij nu is beland op betrouwbaarheid te verkennen.

Het werk roept een soort verwondering op die doet denken aan het allereerste bioscoopbezoek. Als kind geconfronteerd worden met een enorme kleurrijke (technicolour!) wereld die tot leven komt. Alsof je binnenloopt in een jongensboek. Een ode aan de verwondering.

In deze beelden en installaties combineert Postma harde met zachte materialen. De surrealistische transportmiddelen worden voornamelijk opgebouwd uit hout, polyester, textiel en metalen. De figuren, de raketvaarders en andere wezens, hun pakken en maskers, ontstaan uit stoffen, rubbers en (kunst)leer. Postma is nu eenmaal goed met draad en naald, naar eigen zeggen.

En dat is hij. Met een enorme verbeeldingskracht komen de creaturen en objecten onder zijn handen tot leven. Sommige delen van de ensceneringen zijn volledig gepolijst en tot in de finesses virtuoos uitgewerkt, andere blijven schetsmatig en onaf, soms letterlijk met losse eindjes. Deze schijnbare tegenstrijdigheid werkt eigenlijk als een soort scherpte-diepte in
de installaties. De schetsmatigheid zet de beschouwer op enige afstand, zodat hij de gehele enscenering kan blijven overzien, de uitgewerkte details zijn enorm verleidelijk en trekken zijn blik naar binnen.

Postma heeft plezier in de reconstructie van deze vervreemdende schouwspelen. Verbeeldingskracht en scheppingsdrang zijn de mooiste eigenschappen van de mens (in dit, maar waarschijnlijk ook in andere universa), lijkt zijn werk te willen zeggen. Het plezier werkt aanstekelijk. De ensceneringen zijn bizar en surrealistisch, werkelijk niet van deze wereld. Maar tegelijkertijd wíl je ze geloven.

 

 

Field of Dreams. Rotterdam.
september 2017. (link)

 

Kersentuin , KunstRai Amsterdam, 2017.
KersGallery - Kersentuin KunstRai.
juni 2017.
(link).

 

Infused Movement. KersGallery & Schuit, Amsterdam.
januari 2017.

 

For Real. KersGallery, Amsterdam.(link).
januari 2017.
werk: He looked like a bag of patatoes but he can dance like hell.

 

'Cave Of Forgotten Dreams', Koel310 (link), Alkmaar.
december 2016.
curator: Gerda Kruimer.
werk: de Vrolijke Familie
.

 

BigArt 2016, Amsterdam.
November 2016.
Installatie: C.no.25 & MonkMan.

 

ParkSessies 2016, Haarlem. (link).
Stadspark Haarlemerhout Haarlem.
Installatie: IBT no.11.
juli 2016.

 

Kersentuin & Kunst Rai, KersGallery, Amsterdam 2016. (link).
juni 2016.


'Stories to be told in May'. KersGallery, Amsterdam.kersgallery
Solo expositie bij KersGallery.
juni 2016.

KERSGallery
Lindengracht 148
1015KK Amsterdam

 

 

"Drawing Front", Tekenkabinet (link) in Nieuw Dakota, Amsterdam.
maart - april 2016.

 

"Hallo daar!", de-Passages, Haarlem. (link).
2016.

 

IBT.no.11.pieterwpostmaIBT11opb

Oktober 2015.
IBT.no.11 is met hulp van de Boomhutbende opgespannen tussen de beukenbomen op jachthuis landgoed Beukenrode te Doorn.

De foto's staan in miscellaneous.

 

 

 

 

 

THIS Art Fair, KersGallery Amsterdam.

december 2015 ,januari 2016.
Beurs van Berlage, Amsterdam.

 

 

"Life = Playful" , KersGallery Amsterdam.kersgallery

met: Anita Hrnic, Chikako Watanabe, Pieter W. Postma,
Eiko Ishizawa, Folke Janssen en Mette Sterre.
september 2015

 

 

Art The Hague, Fokker Terminal, Den Haag, KersGallery.(link).
oktober 2015.
duo tentoonstelling:Thomas Rameckers & Pieter W Postma.

 

ParkSessies 2016, Haarlem. (link).
Stadspark Haarlemerhout Haarlem.
augustus 2016.
werk: IBT no.11.

 

 

Twente Bienale, Enschede.link.
mei, juni 2015.
Roombeek Cultuurpark.

 

 

Kersentuin & Kunst Rai , KersGallery, Amsterdam.
mei 2015.

 

"Wandelingen", de Meerse / de-Passages. Hoofddorp. (link).
mei 2015.

 

NO WALLS, Fenixloods, Rotterdam. (link).
februari 2015.

 

"To The Zoo", KersGallery. Amsterdam.(link).
december 2015.

 

Rotterdam Contemporary / KersGallery. (link).
februari 2015.

 

Art In RedLight. (This Art Fair). Amsterdam. (link).
december 2014.

 

Art The Hague 2014, Den Haag, Bob Smit Galerie. (link).
oktober 2014.

 

 

"Disaster of War". Kersgallery Amsterdam. (link).
september 2014.

Kers Gallery
Lindengracht 148
1015 KK Amsterdam.

met openingswoord van Cornel Bierens:

Dames en heren,
Namens alle deelnemende kunstenaars heet ik u van harte welkom op de tentoonstelling The Disasters of War. Met uw komst toont u een zeker engagement met de wereld, want alleen al de wil om de verschrikkingen van de oorlog onder ogen te zien is een vorm van actieve betrokkenheid. De kans is heel groot dat u zelf nooit een oorlog heeft meegemaakt, aangezien die aan deze kant van de wereld al bijna zeventig jaar is uitgebleven. Maar u voelt dat die lange vrede geen enkele garantie biedt voor de toekomst, dat de vlam maar in de pan hoeft te slaan en de hele planeet staat in lichterlaaie. Dat u daarvan doordrongen bent geeft u het gevoel moreel hoger te staan dan al die mensen die liever hun oren sluiten voor dat onheilspellende gerommel in de verte en de onontwarbare vijandelijkheden afdoen als een ver-van-mijn-bed-show. Soms discussieert u met die mensen, u vecht te vuur en te zwaard met uw woorden. Maar winnen kunt u niet, want hoezeer u ook aan de goede kant staat in zo’n debat, op de finale vraag zult u het antwoord schuldig moeten blijven. Die vraag luidt: ‘Als je oorlog echt zo kwalijk vindt, wat doe je er dan zelf aan?’ U zou niet bepaald een sterke indruk maken als u zou antwoorden: ‘Ik ga tenminste nog weleens naar een tentoonstelling als The Disasters of War.’ ‘Ha gezellig,’ zou u te horen krijgen, ‘glaasje wijn erbij, beetje netwerken, en ondertussen lekker babbelen over kunst en oorlog!’ En voor u het wist zou u zich meer een ramptoerist voelen dan een pacifist. Daarom zou ik u ten sterkste aanraden: kijkt u rustig rond, laat uw gedachten gaan over wat u ziet, maar heb niet achteraf het gevoel dat u daarmee iets tegen de verschrikkingen van de oorlog hebt gedáán. Geloof me, pas als u die bescheiden houding bereikt begint u er iets van te begrijpen. Het punt is: deze tentoonstelling heet wel The Disasters of War, maar dat wil niet zeggen dat hier de rampen van de oorlog worden weergegeven. Wij kunstenaars verslaan de oorlog niet. Wij zijn geen journalisten, geen oorlogsfotografen. Een foto bij een verslag van een gevecht tussen Koerden en Islamitische Staat zou tot een groot schandaal leiden als bleek dat de fotograaf in werkelijkheid een afdruk had geleverd van een zelf in zijn achtertuin in elkaar gezette oorlogsscène. Maar wij kunstenaars mogen zoiets vrijelijk doen, sterker nog, wij moeten dat doen, daarom zijn wij kunstenaars. Als kunstenaars zijn wij gehouden om misschien wel uit te gaan van de werkelijkheid, maar die vervolgens ook boven zichzelf uit te tillen. Zodanig dat u als kijker die werkelijkheid kunt verplaatsen en ergens anders weer kunt laten neerdalen. Voor de oorlogsfotografie eindigde de Tweede Wereldoorlog in 1945, terwijl voor de kunst de Tweede Wereldoorlog in 1945 begon, dat is het verschil. En nog altijd is de Tweede Wereldoorlog niet afgelopen voor de kunst. Dat is weer het mooie van oorlog: hij hoeft maar een paar jaar te duren om de kunst een eeuw lang van een schat aan explosief materiaal te voorzien. Een paar indringende oorlogsfragmenten kunnen genoeg zijn voor een kunstenaar om een heel oeuvre op te bouwen. Om onderweg niets van de lading te verliezen zal de kunstenaar die oorlog moeten verlichten én verzwaren, moeten verkleinen én vergroten. Hij ontkomt er niet aan de stier bij de horens te vatten en zijn pijlen er diep in te steken, en tegelijkertijd, om de blik zo zuiver mogelijk te houden, zo ver mogelijk van de stier vandaan te blijven. Dat is de reden dat kunstenaars die de oorlog het meest expliciet tot hun onderwerp hebben gemaakt, er ook altijd op de meest expliciete manier afstand van nemen. In de Groene Amsterdammer van deze week staat een gesprek met Armando. De interviewer vraagt: ‘Komt uw inspiratie uit de oorlog, zoals Armando-kenners beweren?’ Armando antwoordt pertinent: ‘Nee, het is andersom. Je inspiratie is voornamelijk je jeugd. En toevallig heb ik die jeugd in de oorlog meegemaakt. Het is dus niet de oorlog, het is méér, dat heb ik al zo vaak gezegd: het is de tragiek van de mens. Mensen hebben af en toe een ontzettende drang om elkaar de hersens in te slaan. Kaïn sloeg Abel dood, daar begon het al mee, en dat is nog steeds bezig. Oorlogen zijn er altijd geweest, ik heb niets bijzonders beleefd.’ Kijk, daar gaat het om. Wat u in deze tentoonstelling ziet is de oorlog niet, het is méér. Anders dan de oorlogsfotografen, die er steeds dichter bovenop proberen te zitten, nemen kunstenaars juist afstand van de oorlog, om zo des te beter dat méér te kunnen oproepen. Ook Picasso, toch de schilder van hét icoon van oorlogskunst, de wereldberoemde Guernica, nam die afstand. Hij schilderde het werk in 1937, na de verwoesting van het gelijknamige Baskische stadje door de Duitsers, die het bombarderen alvast een beetje aan het oefenen waren voor de Tweede Wereldoorlog. Er vielen 7000 doden. Maar tegen een Amerikaanse oorlogscorrespondent zei Picasso: ‘Ik heb de oorlog niet geschilderd, want ik ben niet het soort schilder dat eropuit gaat om als een fotograaf iets vast te leggen.’ Het kon zijn, zei hij erbij, dat de oorlog desondanks in zijn werk was geslopen of dat zijn stijl er door veranderd was, maar dat moesten anderen maar uitzoeken. ‘Ikzelf weet dat niet.’ In zulke uitspraken voel je de quarantaine waarin de kunst kost wat kost gehouden moet worden om haar voor de kleinste politieke infectie te behoeden. Maar hoe zit het dan met Goya, hoor ik u denken, de maker van de al even beroemde Los Desastres de la Guerra, waarnaar onze tentoonstelling is vernoemd? Dat was toch echt een beeldverslag van de Frans-Spaanse oorlog, een soort oorlogsfotografie voordat de fotografie bestond? Jazeker, maar ook Goya was het niet om de oorlog zelf te doen. Op een van zijn tekeningen heeft hij geschreven dat hij met zijn werk geen andere bedoeling had dan ‘schadelijke, algemeen aanvaarde ideeën uit te bannen’ en ‘de solide getuigenissen van de waarheid vast te leggen’. Veelmeer dan het slagveld zelf te laten zien keert hij dat hele slagveld binnenste buiten. Hij heeft het opgedeeld in vele kleinschalige taferelen, met telkens maar een paar mensen erop, waardoor de serie in al haar gruwelijkheid een zekere intimiteit krijgt. Zo sterk als de twee partijen in hun uiterlijk verschillen (de Fransen hebben mooie uniformen en echte wapens, terwijl de Spanjaarden met messen en in lompen vechten), zo weinig verschillen ze in hun gedragingen. Beestachtige moordenaars en verkrachters zijn het, allemaal. Iedereen is wild, de vrouwen niet minder dan de mannen, en die wildheid bedaart niet als de tegenstanders zijn gedood. Dan wordt de woede nog eens gekoeld op de lijken, door die te ontmannen, te onthoofden en in bomen te hangen. De mens is de mens een wolf, dat is wat Goya wil uitdrukken. En er is, lijkt mij, geen reden om aan te nemen dat die wolf meer zou zitten in de mens die de oorlog schouderophalend de rug toekeert omdat die toevallig ver weg is, dan in de mens die weleens tentoonstellingen bezoekt met titels als The Disasters of War of daar als kunstenaar aan bijdraagt.

Ik dank u voor uw aandacht.

© Cornel Bierens, Amsterdam.

 

 

 

Kunst Rai, Amsterdam 2014, (link).
KersGallery, met David Bade, Anouk Griffioen en Pieter W Postma.
juni 2014.

 

 

KersGallery, Amsterdam.(link).
duo expositie met Phil Bloom en Pieter W Postma.
mei 2014.

 

"Drawing Diversity"pieterwpostma_ZwareDag , (link).
met Black inkt lab, Pietsjanke Fokkema, Tjarko van der Pol, Pieter W Postma, Tammo Schuringa en Frans van Tartwijk.

Contemporary Matters, Haarlem.
oktober 2013.

 

 

 

 

 

RE: Rotterdam, (link).
solo stand KersGallery.
februari 2013.

 

 

Boterhal Hoorn (link)
duo expositie. Itie Langeland - PieterWPostma.
mei 2012.

 

 

SECONDroom Gent.pieterwpostma_SR
solo tentoonstelling.

SecondRoom Gent
oktober 2011.

 

 

 

 

 

 

Maff 2011 "Cultural Space Invaders"
Maff Enschede.
werk: ' Eéno Bismi ' (video).
maart 2011.

 

overzichtstentoonstelling " PUSH ", RCdeRuimte, Amsterdam.
Werk van alle deelnemende kunstenaars aan de voorafgaande individuele "PUSH".
December 2010.

 

Publicatie in 'de nieuwe';
kunstmagazine van Arti et Amicitiae.
(link)
pagina 10+11 Marianne Vollmer:
Gesprek met Pieter W. Postma.
December 2010.

 

" PUSH "pieter postma IZUOG
RCdeRuimte Amsterdam
werk in wording tijdens 'push'.

November 2010.

Veertig kunstenaars krijgen ieder 24 uur om te werken en/of te exposeren in de zaal van RCdeRuimte Amsterdam. Om elf 's ochtends start; de volgende dag om elf af.

 

 

 

 

 

ikzieuookgraag

 

 

 

 

 

 

 

 

 

" Whish is in design", RC de Ruimte, Amsterdam.
werk: Htdr no 16.
datum: juni 2010.

 

"de Coup/e", vormgeving van de toneelvoorstelling.
regie: Julie Van Den Berghe.
text: mark Ravenhill.
Juni 2010, Amsterdam.

 

" The Loading Docks "Cno10-1, Toneelschuur, Haarlem.
op uitnodiging van de NieuweVide te Haarlem tijdens 'Stad als Podium'.
Installatie: C.no.10 CH-9
september 2009.

 

 

 

 


 

 


" Wild nature in the City ", Test Portal, westerdok 272, Amsterdam.
werk: Javmo Hopr
datum: Juli 2009.



" Figures in fields ", RC de Ruimte, JP Coenstraat 51, IJmuiden.
werk: z.t. (jachttroffee)
datum:
april 2009.

 

" Quantumvis IV", RC de Ruimte, JP Coenstraat 51, IJmuiden.
werk: prendre des poses
datum: juni 2008.

 

"AVATAR", De Vishal, Haarlem.
werk: Yt's
datum: maart 2008.

 

"VOER"
Te gast bij theater groep 'de Maan' op de boerderij RoodNoot te Utrecht.
werk: VvoorPsycho
maart 2008.

 

" Hosted ", Participant inc. New York.
juni 2005.

 

" Walls no Walls " Tijdelijk Museum Amserdam op de NDSM-werf.
mei 2008.

 

 

 

.